Mongolia

Służba zdrowia

Obowiązkowe szczepienia nie są wymagane. Zaleca się szczepienia przeciwko żółtaczce typu A i B, ewentualnie wściekliźnie oraz tyfusowi, gdy planowana jest wyprawa w teren. W Mongolii zdarzają się zachorowania na żółtaczkę (typu A, B i C), robaczyce, mogą występować za­trucia pokarmowe i biegunki, których przyczyną może być żywienie w niektórych zakładach gastronomicznych szczególnie w okresie letnim. Występuje zagrożenie wścieklizną i tyfusem. W lecie zdarzają się zachorowa­nia na cholerę oraz wirusowe zapalenie opon mózgowych. Występuje zagrożenie wirusem HIV. Odnotowano przypadki występowania wirusa ptasiej grypy H5N1. Ze względu na różnice wysokości (przeciętnie 1300-1600 m n.p.m.) dłuższe pobyty mogą być szkodliwe dla osób cierpiących na zaburzenia układu krążenia i układu odde­chowego. W Mongolii nie należy pić wody nieprzegotowanej i uważać na spożywane u gościnnych gospodarzy mleko, kumys oraz mięso. Poziom świadczonej opieki zdrowotnej jest bardzo niski. Placówki medyczne istnieją tylko w większych miastach. Uzyskanie szybkiej pomocy w sytuacjach nagłych w terenie jest praktycznie niemożliwe. W Ułan Bator doba w szpitalu wraz ze standardo­wymi zabiegami kosztuje przeciętnie 50-70 USD; na prowin­cji może to być kwota o 20-25 proc. niższa. Można korzystać z usług lekarzy tradycyjnej medycyny mongolskiej (zioła, aku­punktura, akupresura, masaże)


źródło: www.ulanbator.polemb.net